Τί είναι (και τί δεν είναι) ο Σκουπιδοτενεκές

Ο Σκουπιδοτενεκές της Ιστορίας, είναι μόνο οι απόψεις του διαχειριστή του . Δεν εκπροσωπεί τις ιδέες κανενός κόμματος, πολιτικών ομάδων,κ.α. αν και σε πολλά συμφωνεί με τις απόψεις του Κ.Κ.Ε. (κάτι που άλλωστε φαίνεται από τις αναρτήσεις).Για οτιδήποτε γράφεται την αποκλειστική ευθύνη φέρει ο διαχειριστής.
Ο Σκουπιδοτενεκές είναι- θα μπορούσαμε να πούμε- η προσπάθεια ενός εργαζόμενου να πετάξει στο Σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας κάθε πολιτική και ιδεολογία που πιστεύει ότι εμποδίζει την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος και που αποκάλυψε την ανεπάρκειά της με το ξέσπασμα της κρίσης. Σε αυτήν την προσπάθεια,είναι εμφανές ότι ο Σκουπιδοτενεκές, αν και δεν ανήκει στο ΚΚΕ (δεν είναι καν μέλος του) αναγνωρίζει την ανάγκη συσπείρωσης πίσω από ένα κόμμα που (παρά τα όποια λάθη και τις ανεπάρκειές του) είναι το μόνο που στάθηκε όρθιο, απέναντι στην καπιταλιστική επίθεση των τελευταίων ετών.

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Τα τσιράκια του συστήματος.

              Τα τσιράκια του συστήματος. 

Οι καπνοί από το βομβαρδισμό της  βάσης στη Συρία, ύστερα από εντολή του προέδρου Τραμπ, ήρθαν να διαλύσουν το προπέτασμα καπνού που με ζήλο είχαν κατασκευάσει οι ακροδεξιοί για να κρύψουν τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα που επρόκειτο να υπερασπιστεί ο πλανητάρχης.


Δεν πάει πολύ καιρός από τότε που η Χρυσή Αυγή ,δια στόματος του γραμματέα της ,θεωρούσε την εκλογή ενός δισεκατομμυριούχου ανθρώπου ,στην προεδρεία των Η.Π.Α ,ως μια ''θετική εξέλιξη'' . Πληροφορηθήκαμε ακόμα, ότι ''η ώρα των Εθνικών κρατών ενάντια στην παγκοσμιοποίηση έρχεται''. ( εδω) .


Μάλιστα, σύμφωνα πάντα με τη Χρυσή Αυγή,''Είναι βέβαιο ότι η εκλογική νίκη του Τραμπ στις ΗΠΑ θα δημιουργήσει νέα δεδομένα και στην πολιτική ζωή της Ευρώπης και φυσικά της Ελλάδος''. (εδώ ).


Στον ελληνικό λαό, η Χρυσή Αυγή προσέφερε την αυταπάτη παρουσιάζοντάς την ως ''νέο δεδομένο'', ότι το καπιταλιστικό σύστημα μπορεί κάτω από την κατάλληλη πολιτική διαχείριση να ξεπεράσει την κρίση, αφού ο Τραμπ σηματοδοτεί την έναρξη μιας εθνικής οικονομικής πολιτικής που θα είναι ευνοϊκά προσκείμενη στην ντόπια επιχειρηματικότητα, με χαμηλότερους φόρους .Πράγμα ,που αν εφαρμοστεί και στην Ελλάδα, όπως επιθυμεί η Χρυσή Αυγή, θα τονωθεί η ''εθνική καπιταλιστική επιχειρηματικότητα''. Η νίκη Τραμπ, έδωσε τη δυνατότητα στη Χρυσή Αυγή να αυτοπαρουσιαστεί ως η ανερχόμενη δύναμη:'' εδώ .


Ακολουθώντας πιστά τους ναζιστικούς προγόνους τους, οι χρυσαυγίτες προχωρούν στην εξής μεθοδολογία για να εξηγήσουν την εκλογή Τραμπ: χωρίζουν τον καπιταλισμό σε ''καλό-εθνικό παραγωγικό'', και ''κακό -χρηματοπιστωτικό, διεθνικό''. Πίσω από αυτά τα δύο πρόσωπα του καπιταλισμού, υποτίθεται ότι βρίσκονται τα (παραγωγικά) έθνη εναντίον του (παρασιτικού) παγκόσμιου Εβραίου (βέβαια, επειδή οι σύγχρονοι απόγονοι των ναζί , είναι θρασύδειλοι, δεν αναφέρονται ποτέ δημόσια σε ''εβραίους'', αλλά σε ''σιωνιστές'', ''τοκογλύφους'', κ.α) . Ο αιθαίρετος αυτός διαχωρισμός του καπιταλισμού, καθαγιάζει σε τελική ανάλυση το ίδιο το σύστημα, αφού καπιταλιστική παραγωγή και χρηματοπιστωτισμός είναι άρρηκτα δεμένα μεταξύ τους.Το ένα μοιραία γεννά το άλλο.


Η Χρυσή Αυγή ισχυρίζεται ότι :''Πιστεύουμε στην ιδιοκτησία, πιστεύουμε στην ιδιωτική πρωτοβουλία, όχι όμως στην ανήθικη και ασύδοτη κερδοσκοπία εις βάρος της Λαϊκής Κοινότητας και τον παράνομο θησαυρισμό'' . εδώ ). Πρόκειται για μια αναπαραγωγή του εθνικιστικού μύθου-αυταπάτης, ο οποίος υποστηρίζει ότι κάτω από την εθνικιστική καθοδήγηση, το κράτος μπορεί να ελέγξει την καπιταλιστική οικονομία και έτσι αυτή να παραμείνει ''παραγωγική'' και να μην μετασχηματιστεί σε χρηματοπιστωτική (παγκόσμια) . Όπως η ιστορία απέδειξε πρόκειται για έναν από τους πολλούς μύθους-αυταπάτες που μοίρασε και μοιράζει ο εθνικισμός, με στόχο την στήριξη του ίδιου του καπιταλισμού. Ακόμα και ο πιο αφελής γνωρίζει ότι η ιδιοκτησία και η ιδιωτική πρωτοβουλία που με πάθος υπερασπίζεται η Χρυσή Αυγή, μοιραία γεννά σε τελική ανάλυση τον χρηματοπιστωτισμό.


Για την Χρυσή Αυγή , και τους ναζί και ακροδεξιούς που στήριξαν τον Τραμπ, το πεδίο μάχης της σύγχρονης οικονομίας δεν βρίσκεται ανάμεσα στον καπιταλισμό και την καταστροφή του, αλλά ανάμεσα στον ''εθνικό καπιταλισμό'' και τον ''παγκόσμιο καπιταλισμό''. Όμως, η ανάδυση στην εξουσία ακροδεξιών πολιτικών που δηλώνουν ότι θα υπερασπιστούν την ''εθνική παραγωγή'' ενάντια στην παγκοσμιοποίηση , χωρίς να στρέφονται ενάντια στην ίδια την ιδιωτική οικονομία (την ουσία του καπιταλισμού) , δεν είναι τίποτα άλλο παρά η προσπάθεια για κρατική παρεμβατική πολιτική που ακολουθεί ο καπιταλισμός, ύστερα από κάθε παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. ''Η εντεινόμενη αντιπαράθεση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για την υπό συρρίκνωση παγκόσμια αγορά καθιστά την πορεία αναζήτησης νέων και σφοδρότερων όπλων για τις οικονομικές εχθροπραξίες και ουσιαστικά το αντιδραστικό κλείσιμο όλων των διόδων του παγκόσμιου εμπορίου, όχι απλώς μια ανόητη και λαθεμένη πολιτική συγκεκριμένων κρατούντων, αλλά αναπόφευκτη εξέλιξη και διεργασία των εσωτερικών νόμων του ιμπεριαλισμού'' (Ραντζάνι Πάλμε Ντατ, Φασισμός, εκδ.Σύγχρονη Εποχή, σελ.110). Ο Τραμπ δηλαδή (και αυτό έχει σημασία να το θυμόμαστε για να κατανοήσουμε γιατί επιτέθηκε στη βάση της Συρίας ) παρόλο που εμφανίστηκε από μέρος των ΜΜΕ ως ''ανοήτος '' , δεν εκπροσωπεί τίποτα άλλο παρά το αμερικάνικο ιμπεριαλιστικό κράτος καθώς και ένα τμήμα του αμερικάνικου κεφαλαίου που επιδιώκει μέσω του κρατικού παρεμβατισμού-απομονωτισμού το ξεπέρασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης.


Οι ακροδεξιοί απολογητές του καπιταλισμού, αντιλαμβάνονται τη σύγχρονη ιστορία ως το πεδίο της αέναης σύγκρουσης ανάμεσα στους ''εθνικούς καπιταλισμούς'' και τον ''παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό φιλελευθερισμό'' (ουσιαστικά εννοούν τους Εβραίους). Πρόκειται για μια αρκετά βολική ανάλυση για το ίδιο το σύστημα, αφού ο ίδιος ο καπιταλισμός αφήνεται στο απυρόβλητο. Ετσι, για παράδειγμα ο μεγαλοκαπιταλιστής Φορντ προειδοποιούσε τους εργάτες που ο ίδιος εκμεταλλευόταν ,εναντίον της (εβραϊκής) ''υπερκυβέρνησης'' (Χ. Φορντ, Ο Διεθνής Εβραίος, εκδ. Στερέωμα, σελ.178). Ο Χιτλερ, την ίδια ώρα που έδινε απεριόριστη εξουσία στους Γερμανούς μεγαλοβιομηχάνους (Κρουπ, Ζήμενς κ.α) για να εκμεταλλευτούν την γερμανική εργατική τάξη, την ίδια ώρα υποτίθεται ότι συγκρουόταν με το διεθνές εβραϊκό κεφάλαιο που ''οι χρηματιστηριακές επιχειρήσεις και το εμπόριο είναι πια αποκλειστικό μονοπώλιό του'' (Αδ. Χίτλερ, Ο Αγων Μου, τόμ. Α', εκδ. Δαρέμας, σελ.382). Αντίστοιχα, οι σημερινοί απολογητές του καπιταλισμού, βλέπουν στον δισεκατομμυριούχο μεσίτη, ιδιοκτήτη γηπέδων γκολφ, καζίνο , ξενοδοχείων κ.α , ως τον εκφραστή του εθνικού καπιταλισμού. ''Μετά, λοιπόν, το Brexit της Μεγάλης Βρετανίας, ήρθε η σειρά της Αμερικής να επαναφέρει την επικράτηση της πολιτικής σφαίρας πάνω στην επικοινωνία και την οικονομία, τοποθετώντας στο επίκεντρο το ζήτημα της Εθνικής Κυριαρχίας ως ένα καθαυτό πολιτικό ζήτημα''. εδώ ). Ο Τραμπ , σύμφωνα με τη Χρυσή Αυγή θα θέσει τέρμα στην παγκόσμια οικονομία των τοκογλύφων ( εδώ ) .

Υπό αυτό το πρίσμα , η ανάδυση στην εξουσία του Τραμπ (όπως και το Brexit, η αναμενόμενη άνοδος της Λεπέν στη Γαλλία, αλλά και γενικότερα της ακροδεξιάς στην Ευρώπη) δεν είναι η στροφή του καπιταλισμού πίσω στα εθνικά του σύνορα, αλλά μια ''εθνική επανάσταση'' των λαών ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και τους διεθνείς τοκογλύφους. (εδώ ). Εννοείται ότι εμπόδιο σε αυτές τις εθνικές επαναστάσεις, θεωρούνται ο παγκόσμιος σιωνισμός και οι τοκογλύφοιεδώ, εδώ,εδώ


Αυτού του είδους όμως αναλυτική επεξεργασία , είναι επικίνδυνη για τους λαούς, όχι μόνο γιατί απαιτεί να αποκτήσουν κριτική ικανότητα επιπέδου αμοιβάδας, αλλά γιατί αποσυνδέει την πολιτική καπιταλιστικών κρατών από τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Έτσι,για να επιστρέψουμε στο βομβαρδισμό στη Συρία, ο βομβαρδισμός αυτός δεν θεωρήθηκε από τους ακροδεξιούς ψάλτες του καπιταλισμού ως το αποτέλεσμα των άλυτων προβλημάτων ενός ιμπεριαλιστικού κράτους όπως οι Η.Π.Α , αλλά λογίστηκε ,είτε ως σιωνιστική προβοκάτσια εδώ, εδώ, είτε ως μια απογοήτευση και διάλυση μιας αυταπάτης εδώ .Η αδυναμία των ακροδεξιών υποστηρικτών του Τραμπ να εξηγήσουν τον βομβαρδισμό σύμφωνα με το αναλυτικό μοντέλο της ''εθνικής επανάστασης των λαών εναντίον της παγκοσμιοποίησης'', κατέληξε στη διατύπωση γελοίων συμπερασμάτων που περιελάμβαναν όπως πάντα θεωρίες συνωμοσίας, προβοκάτσιες κ.α .Η ακροδεξιά οπτική είναι ικανή να αυτογελιοποιηθεί παρά να παραδεχτεί ότι τα καπιταλιστικά κράτη κινούνται από ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Για παράδειγμα είναι αρκετά γελοίο να βλέπεις τους Έλληνες ακροδεξιους οπαδούς του Πούτιν να προσπαθούν να εξηγήσουν με γνώμονα τη θεωρία της ''εθνικής επανάστασης εναντίον της παγκοσμιοποίησης'' , το γεγονός ότι η Ρωσία έχει επαφές με τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν εδώ .Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι σύγκρουσεις των ιμπεριαλιστικών κρατών δεν αντιμετωπίζονται ως τέτοιες από τα ακροδεξιά τσιράκια του συστήματος. Δεν αναφέρουν καν τη λέξη ''ιμπεριαλισμός'' και αυτό από μόνο του αποτελεί μεγάλη βοήθεια για το σύστημα .


Για να καταλάβουμε μόνο πόσο επικίνδυνη είναι η υιοθέτηση μιας τέτοιας οπτικής εκ μέρους των λαών (να αποδώσουν δηλαδή την πολιτική κρατικού απομονωτισμού ως προϊόν της μάχης ανάμεσα στα έθνη και το διεθνή σιωνισμό) να θυμίσουμε μόνο ότι ο ίδιος ο Χίτλερ, αφού είχε ηγηθεί της αυτοκαταστροφής του γερμανικού λαού, απέδωσε τα αίτια των Παγκοσμίων Πολέμων (και του Πρώτου και του Δευτέρου) όχι στον οξυμένο ανταγωνισμό ανάμεσα σε καπιταλιστικά-ιμπεριαλιστικά κράτη (δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο) αλλά σε μια συνωμοσία του ''διεθνούς εβραϊσμού'' του οποίου οι λαοί υπήρξαν υποχείρια . Ακόμα και σήμερα η ακροδεξιά αποδίδει στους ''διεθνείς τοκογλύφους Εβραίους'' τα αίτια του πολέμου.


Πρόκειται για μια επικίνδυνη θεωρία αφού η υιοθέτησή της, αφαιρεί από τους λαούς τη δυνατότητα να αναγνωρίσουν τα πραγματικά αίτια του πολέμου και επομένως τον αληθινό εχθρό τους. Όσο αφορά την Ελλάδα, η ''εθνική επανάσταση εναντίον της παγκοσμιοποίησης'' προβάλει ως επιχείρημα ότι με το εθνικό νόμισμα ο λαός θα αποκτήσει την ανεξαρτησία του, χωρίς προηγουμένως να έχει θέσει ζήτημα κατάκτησης της οικονομικής/πολιτικής εξουσίας και ανατροπής του καπιταλισμού  . Η αυταπάτη αυτή , που διατυπώνεται από τους ίδιους κύκλους που διέδιδαν την αυταπάτη ότι ο Τραμπ θα κινηθεί με βάση τα συμφέροντα των λαών,  (εδώ )περιλαμβάνει ,εκτός της υιοθέτησης του εθνικού νομίσματος, και τον πόλεμο εναντίον της ''διεθνούς τοκογλυφίας''. Και αυτό, χωρίς να έχει χτυπηθεί στη βάση του ο καπιταλισμός ,είναι αρκετά επικίνδυνο...

 

 

υ.γ Δεν πέρασαν δύο μέρες από τότε που αναρτήσαμε το κείμενο και η Χρυσή Αυγή εξακολουθεί να αποπροσανατολίζει προς όφελος του συστήματος . Στο πρόσωπο του προέδρου Τραμπ συνεχίζει να αρνείται να δει τον εκπρόσωπο των καπιταλιστικών συμφερόντων ενός ιμπεριαλιστικού κράτους. Ο πρόεδρος επαναλαμβάνουν  ''έπεσε θύμα'' των σιωνιστών και για αυτό βομβάρδισε τη βάση(!)  εδώ

 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου